Poradnik prania
Pranie pościeli i ubrań po chorobie domownika
Przy zwykłej domowej infekcji zacznij od detergentu, programu zgodnego z metką i dokładnego suszenia. Nie trzeba automatycznie gotować całej pościeli ani prać każdej rzeczy osobno. Inaczej postępuj z tekstyliami zabrudzonymi wymiocinami lub kałem.
Od kosza do szafy: kolejność postępowania
Zbierz rzeczy do prania
Oddziel rzeczy mokre lub wyraźnie zabrudzone od tych, które mogą poczekać. Przygotuj czystą zmianę pościeli i ręczników przed zdjęciem używanych. Ułatwi to pracę przy chorym.
Dobierz wspólny program
Sprawdź temperaturę, materiał i kolor. Ręcznik bawełniany i delikatna piżama mogą wymagać różnych cykli. Nie wciskaj dodatkowej pościeli do już pełnego bębna.
Odmierz detergent
Wybierz dawkę odpowiednią do wsadu, zabrudzenia i twardości wody. Użyj programu przeznaczonego do danego rodzaju tkaniny.
Wysusz i odłóż czyste rzeczy
Dosusz również szwy i brzegi pościeli. Przenieś pranie w czystym koszu, a po pracy z brudnymi rzeczami umyj ręce.
Czy pranie osoby chorej musi być osobno?
Nie musi. W zwykłej sytuacji domowej grupuj je według warunków pielęgnacji, a nie wyłącznie według właściciela.
Wyjątek: pościel i ubrania zabrudzone wymiocinami lub kałem pierz osobno, w 60°C, jeśli pozwala na to metka.
Oddzielny kosz może ułatwić organizację. Nie zastępuje jednak prawidłowego prania. Jeżeli lekarz lub służby sanitarne zalecą specjalne postępowanie przy konkretnej chorobie, zastosuj te zalecenia.
Pościel z wymiocinami lub kałem wymaga szybkiego prania
Takie tekstylia wypierz jak najszybciej i osobno: program 60°C z możliwie długim cyklem, a potem suszenie w wysokiej temperaturze, jeśli pozwala na to metka. Niektóre wirusy jelitowe, np. rotawirusy, giną w 60°C dopiero po około 30 minutach, więc krótki program szybki to za mało. Jeśli tekstylia nie tolerują tych warunków albo nie masz suszarki, ustal odpowiednią metodę dla danej sytuacji; sam program 40°C nie jest równoważnym zamiennikiem.
Kiedy rozważyć środek do dezynfekcji tkanin?
Gdy dezynfekcję zalecił lekarz albo samo pranie nie wystarcza do sytuacji, np. przy zakażeniu w domu. Sprawdź wtedy na etykiecie zakres działania oraz wymaganą dawkę, temperaturę i czas. Sam napis „antybakteryjny” nie potwierdza działania na wirusa odpowiedzialnego za chorobę.
Proszek i płyn Clovin II Septon mają odrębne warunki stosowania. Wybór wariantu musi pasować również do tkaniny. Detergent do prania nie służy do mycia skóry, odkażania pokoju ani leczenia infekcji.
Czego unikać podczas prania po chorobie
- Nie oceniaj higieny po intensywności zapachu płynu do płukania.
- Nie łącz kilku środków dezynfekujących i nie dolewaj preparatów do powierzchni do pralki.
- Nie odkładaj wilgotnej pościeli do szafy i nie używaj brudnego kosza do transportu czystego wsadu.
Pytania i odpowiedzi
Czy po chorobie trzeba prać pościel w 90°C?
Nie ma takiej zasady dla każdej domowej infekcji. Dobierz warunki do metki i rodzaju zabrudzenia. Rzeczy zabrudzone wymiocinami lub kałem pierz osobno w 60°C, jeśli metka na to pozwala. Przy konkretnym zakażeniu stosuj zalecenia lekarza.
Jak często zmieniać pościel podczas choroby?
Zmień ją, gdy jest mokra od potu lub zabrudzona; nie czekaj wtedy na zwykły dzień prania. Nie ma jednego odstępu właściwego dla każdej choroby i każdego domownika.
Czy samo dodanie środka dezynfekującego wystarczy?
Nie. Muszą być spełnione warunki wskazane na jego etykiecie, w tym zakres działania, dawka, temperatura i czas. Sprawdź także, czy produkt jest detergentem, czy dodatkiem do konkretnego etapu cyklu.
Czy można prać ręczniki i piżamy razem?
Tak, jeśli mają zgodne wymagania pielęgnacji i nie występują szczególne zalecenia dotyczące zakażenia. Delikatną piżamę z limitem 30°C oddziel od ręczników wymagających innego programu.
